12 AprKinderen, ooit..

Toen ik jong was wist ik het zeker – zodra ik klaar ben met studeren en een vaste baan heb begin ik GELIJK aan kinderen. Daar draait het leven om, toch? Inmiddels ben ik 25 en is mijn hele visie hierover verandert. Let me explain.

Ik kom uit een cultuur (Rusland) waar het heel gebruikelijk is om vrij jong aan kinderen te beginnen. Mijn moeder had mij toen ze 25 was, dit was eigenlijk al véél te oud. Ook ik heb altijd gedacht dat ik zo tussen mijn 20e en 25e sowieso mijn eerste kind zou hebben. Ik ben gek op kinderen! Ik heb niet voor niets in totaal 7 jaar op school gezeten om te leren werken met kinderen/jongeren. Eerst heb ik SPW gedaan, waarmee ik in de kinderopvang kon werken of als onderwijsassistent. Ik heb zo’n 5 jaar in de kinderopvang gewerkt met dit diploma. Daarna heb ik nog SPH gedaan, waar ik in eerste instantie me vooral richtte om kinderen/jongeren. Uiteindelijk ben ik me gaan specialiseren in psychiatrie, maar toch, kinderen blijven bijzonder voor mij.

Vroeger dacht ik altijd: ik ben klaar voor kinderen op het moment dat ik het financieel aan kan. Dat was een beetje mijn richtlijn. Zou ik dus nog studeren en geen geld hebben, dan was ik absoluut niet klaar voor kids. Echter, zou ik het punt bereiken waar ik genoeg geld heb om een kind te onderhouden, dan zou dat geen probleem zijn. Ik heb jarenlang in de kinderopvang gewerkt, ik weet ‘hoe het moet’, ik heb qua kennis en ervaring een goede basis.

Tot het moment dat ik dat punt ineens had bereikt. Ik besefte me ineens: ‘Als ik nu zwanger zou zijn, dan zou ik dat kind kunnen onderhouden. Ja. Het zou kunnen.’. En toen brak het zweet me uit. Maar ik ben er helemáál niet klaar voor! Echt totáál niet! Het rare is dat ik totaal niet bang ben voor ‘het opvoeden van een kind’ en alles wat daarbij komt kijken. Nee. Ik weet niet precies wat het is. -Ik- ben er nog niet klaar voor.

Meerdere dingen spelen mee. Zo ben ik flink geschrokken in de tijd dat ik in de kinderopvang werkte. Niet van de kinderen, maar van de ouders. De ouders waren altijd vreselijk moe, ik kreeg regelmatig te horen hoe zwaar het was om een kind te hebben en daarnaast fulltime te werken. Ik had echt medelijden met sommige moeders. Ik kan het me ook gewoon niet voorstellen, ik ben nu al moe na een lange dag met veel afspraken. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat je dan óók nog thuis vanalles moet doen. Het lijkt me zo enorm zwaar! Ik denk dat ik dáár een beetje bang voor ben. Waar haal je in hemelsnaam alle tijd vandaan? Ik heb al nieteens tijd om fatsoenlijk mijn was altijd op orde te hebben.

Dan is er nog iets. Ik ben bang dat ik álles opzij gooi om ‘mama te zijn’. Een beetje ‘als ik het doe, dan wil ik het gelijk goed doen’. Met als resultaat dat ik veel minder tijd heb voor mijn werk. Nu is mijn site mijn kindje, ik ben er 24 uur per dag mee bezig. Op het moment dat ik een kind zou krijgen zou mijn werk uiteraard op de 2e plek komen. Met alle gevolgen van dien. Ben ik klaar voor dat moment? Nee.

Tja. Eigenlijk ben ik er nog helemaal niet klaar voor. Financieel wel, qua kennis en ervaring wel, maar mentaal nog niet. Wat mij betreft is 30 wel een mooie leeftijd. Ik hoef me gelukkig niet druk te maken of het wel lukt, ik blijk namelijk extreem vruchtbaar te zijn. Dat ook – mocht het overhoop gebeuren, dan zou dat helemaal niet erg zijn. Ik weet dat ik het kan. Maar liever wacht ik nog een jaartje of 5.

(En nu stoppen met die comments soms of ik zwanger ben :P)

204 Responses to “Kinderen, ooit..”

  1. Amy says:

    Leuk artikel! :)

    [Reply]

  2. Tedje says:

    Je moet het pas doen als je er écht klaar voor bent. Het kan echt geen kwaad om nog een poosje te wachten! :-)

    [Reply]

  3. lisa says:

    HAHA ik las de titel en dacht; IS ZE ZWANGER ;o
    Maar ik snap het wel, site en kinderen is niet super goede combi. Toch als je kijkt naar Debbie [beautyscene] lukt het haar wel.. Lastige keuze :/

    [Reply]

    eline Reply:

    Maargoed. Niet iedereen is hetzelfse en sommige zijn sneller moe dan andere mensen

    [Reply]

    Eline Reply:

    Debbie is niet de enige die bij Beautyscene werkt hé, Mascha is wel alleen.

    [Reply]

    Mascha Reply:

    Dames, het is niet nodig te vergelijken..

    [Reply]

  4. / says:

    ik denk serieus Mascha dat jij een hele leuke moeder zal worden x

    [Reply]

    Saar Reply:

    aaahw… dat denk ik ook! echt zn lieve mammie dat het allerbeste van de wereld haar kindje zal geven en super lief

    [Reply]

  5. Manon says:

    Neem je tijd zou ik zeggen dus :)

    [Reply]

  6. Gerda says:

    Leuk artikel :) Ik denk dat je in de twee-na-laatste zin onverhoopt bedoeld? :)

    [Reply]

  7. Famke says:

    Ahh ik zie jou al helemaal voor me met een kinderwagentje aah wat lief!

    [Reply]

  8. LotteNienke says:

    Maar je weet toch niet of je over 5 jaar nog vruchtbaar bent?

    [Reply]

    Mascha Reply:

    Dat is waar :)

    [Reply]

    Angela Reply:

    en de man moet natuurlijk ook vruchtbaar zijn.. ;) dat gaat vaker fout dan mensen denken

    [Reply]

    Robin Reply:

    Hoe weet je eigenlijk dat je vruchtbaar bent? Ben je ooit per ongeluk zwanger geworden of?

    [Reply]

    Mascha Reply:

    heb ik bij een andere comment uitgelegd.

  9. Marjon says:

    Haha! Ik heb inderdaad altijd wel gedacht dat je er redelijk snel aan zou willen beginnen, maar ik vind je keuze enorm begrijpelijk. :)

    [Reply]

  10. Natascha says:

    Haha duidelijkheid! :)

    [Reply]

  11. Sarah says:

    Mijn tante was 36. Je hebt dus nog heel veel tijd ;)

    [Reply]

  12. sarah says:

    Jammer, je zou een goede moeder zijn. Mn moeder zegt altijd dat je nooit klaar ervoor hoeft te zijn, want dan kan je lang wachten. Met een kind leer je toch nog verder. Maar jij hebt nog wel even de tijd :p

    [Reply]

  13. Stefanie says:

    Haha, ik dacht ook dat je zou zeggen dat je zwanger was ^^
    Maar ik vind het wel leuk dat je dit even allemaal meedeelt met ons. Ik snap je helemaal, want als ik zo zelf naar m’n moeder kijken, snap ik het ook niet hoeveel tijd ze nodig heeft en het toch allemaal mooi klaarspeelt…

    [Reply]

  14. eline says:

    Wat een leuk artikel! Wat goed dat je er zo goed over nadenkt. Ik studeer zelf pedagogiek en ik weet dat er genoeg mensen zijn die denken, dit doe ik wel even. Dit is echt niet zo. Nu heb ik zelf ook geen kinderen maar ik.kan me goed voorstellen als je een full time baan hebt en je kind is elke ochtend om 7 uur (of eerder) wakker je het niet aan kunt. Je moet er zeker helemaal klaar voor zijn! Verstandig artikel. Ik denk.dat niet iedereen er zo diep over nadenkt.

    [Reply]

  15. Marieke says:

    Haha, ach lieverd, het is echt niet alleen maar kommer en kwel hoor als je kinderen hebt. Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken, maar ik vind het allemaal goed te doen met wat betreft werk, kind, sociaal leven, enz. Je moet soms keuzes maken, maar er is (ook met kind) nog steeds veel mogelijk :-) Ik ben het wel met je eens dat je er mentaal klaar voor moet zijn! Maar rustig aan hoor, je hebt nog tijd zat :-)

    [Reply]

  16. Ratna says:

    Hoe kom je erachter hoe vruchtbaar je bent?

    [Reply]

    J Reply:

    Je kunt er in het ziekenhuis test voor laten doen :)

    [Reply]

  17. Kathelijn says:

    IK ben nu 30 maar voel me een jaar of 25.. Ik zal er nu al
    Klaar voor ‘moeten’ zijn qua leeftijd, maar ik herken het
    Benauwde gevoel.. Hoe weet je dat je erg vruchtbaar bent?

    [Reply]

    Mascha Reply:

    Ik heb mijn hele leven al veel problemen met mijn hormonen. Zo ben ik zonder pil 10 dagen ongesteld, en soms 2x per maand ongesteld. Ik heb hier heel veel onderzoeken voor gehad, waar op een gegeven moment uit kwam dat ik waarschijnlijk onvruchtbaar was. Je begrijpt, mijn wereld stortte in. Toen zei de dokter ‘er is 1% kans dat je juist het tegenovergestelde hebt, dat je dus juist HEEL erg vruchtbaar bent. Maar de kans is klein.’. En geloof het of niet, bleek toch zo te zijn. Oftewel, zodra ik stop met de pil (nuvaring in mijn geval) zal het snel raak zijn.

    [Reply]

    jette Reply:

    Ah ik lees hier de reden al ;) knap van je dat je zo open durft te vertellen over dit soort persoonlijke onderwerpen met zoveel bekritiserende mensen hier op het web.

    [Reply]

    Ratna Reply:

    Ah, op die manier.

    [Reply]

    Marcia Reply:

    Je hebt ook nog goed zaad nodig hè! Wij hebben er uiteindelijk 4 jaar over gedaan en via ICSI zwanger geraakt. En t probleem lag niet bij mij. Maar wat me heel belangrijk lijkt: begin pas te proberen om zwanger te raken als alles in je zegt dat je het wil. Het is nl best heftig, vooral het begin. Om de drie uur voeden bv, dag en nacht. MAAR de liefde en het plezier is huge, dus je kunt het.
    En mensen… Vraag alsjeblieft nooit of iemand zwanger is!! Of ga er nooit vanuit dat t bij iemand snel raak kan zijn. Als iemand zwanger is vertelt ze dat zelf op een eigen moment en anders wacht je het rustig af. Misschien is iemand al jaren bezig en wil diegene dat niet zeggen. Het kan gewoon een gevoelig onderwerp zijn.
    Ach ja, dit onderwerp kan een hoop losmaken haha.
    Veel geluk in ieder geval Mascha!

    [Reply]

    Fran Reply:

    iIk sluit me even aan bij Marcia, wij zijn ondertussen ook een goeie 2 jaar bezig, en ik ben zelfs al een zwanger geweest, maar dat liep mis. Daar hebben we maar vier maand moeten voor ‘proberen’ en nu wil het niet meer lukken.. Dus inderdaad, het hangt van zoveel factoren af, stellen dat je sowieso supervruchtbaar bent lijt me een beetje raar. Het kan natuurlijk en ik hoop voor je dat het echt zo is! (beter zo dan onvruchtbaar) Maar als je er ooit aan begint, hou er dan rekening mee dat het ook wel eens wat langer kan duren.
    En inderdaad, vragen als ‘wanneer beginnen jullie aan kindjes’, ‘ben je nu nog niet zwanger’ kunnen héél pijnlijk zijn! Zeker als je al lang moeite aan het doen bent of net een miskraam achter de rug hebt.
    Mascha, je doet het super hoor, en je moet er inderdaad niet aan beginnen als je er niet klaar voor bent! Ooit komt de dag :-)

    Jaan Reply:

    Meid, meid…wat naief….je kan nog zo vruchtbaar zijn, het zaadf van je partner moet ook in orde zijn en dan zal ik je alle andere factoren maar besparen. En hoe ouder je wordt, hoe minder vruchtbaar je wordt. Helaas. (ben zelf ook “pas” op mijn 29ste moeder geworden.)
    En ja het is zwaar en ja het is druk, maar het is ook zo fantastisch. Als ik had geweten hoe geweldig het is om mama te zijn, was ik er tien jaar eerder aan begonnen ;) Alles valt in het niets bij mama zijn en ineens begrijp je het: dat waar de wereld écht om draait. <3

    [Reply]

    Nina Reply:

    Dat is ook mascha’s angst volgens mij, dat alles in het niets valt

    ikkeirene Reply:

    nuvaring is ideaal. Wauw wat een uitvinding!

    [Reply]

    Marloes Reply:

    Inderdaad!

    Mercedes Reply:

    Tja ik heb helaas andere ervaringen met de Nuvaring, ik was opeens zwanger omdat het condoom was gescheurd maarja ik had de nuvariring dus niks aan de hand. En ik had er nog niet zo over nagedacht zoals Mascha dat doet ;) Mijn man vond het helemaal te gek maar voor mij was het de grootste schok ever. Dus ik ben er ook van overtuigt dat je dit soort dingen niet kan plannen. En ja je heb gelijk het is druk, maar denk dat je ook andere prioriteiten ga stellen ;)

  18. jette says:

    Ik heb helemaal niet meegekregen dat mensen dit soort dinge vroegen bij je comments. Wat raar van mensen, je moet idd pas kindjes nemen als je er zelf helemaal klaar voor bent.

    Wat ik me wel heel erg afvraag.. Waar blijkt in vredesnaam uit dat je ‘extreem vruchtbaar bent’. Hoe kan je dat nu testen :p

    [Reply]

    Laura Reply:

    Een tik van mij, maar zeg het toch maar even.
    Kinderen neem je niet, kinderen krijg je:)

    [Reply]

  19. Linda says:

    Groot gelijk echt! Die vrouwen van 21 die nu al kinderen nemen zien alleen de mooie kanten tot dat ze zien dat HUN niet meer op de 1e plaats staan maar het kind!!! En dit kan niet zomaar teruggedraaid worden. Geniet zolang als het kan want mn moeder zegt zodra je een kind hebt, heb je pas echte zorgen dus weet zeker dat je alles hebt gedaan wat je wilde doen. En heel goed van je dat je er zo overna denkt ook voor het kind als je dan een kind krijgt dan heeft dat kind ook een moeder die er 100% voor gaat en niet na 2 maand overspannen is!!!!

    [Reply]

    Anja Reply:

    Ik vind je comment zeer beledigend.
    Zelf was ik nog nét 21 toen mijn zoontje werd geboren en hij betekent werkelijk alles voor me.
    Hij was dan ook geen ongelukje, maar gepland en ik ben dolblij met hem.
    Ik was me er voor die tijd al van bewust dat het hebben van een kind niet altijd alleen maar leuk is en dat ik niet meer op de eerste plaats sta in mijn leven.
    Maar dat heb ik er graag voor over.
    En dat je een kind hebt, wil niet zeggen dat je nooit meer tijd voor jezelf hebt.
    Ja, alles draait om je kind, je moet met alles wat je doet en plant rekening houden met je kind, maar dat betekent niet dat je leven voorbij is.
    Ik kan nog genoeg leuke dingen doen hoor, er is ook een vader in beeld en dat je een kind hebt wil echt niet zeggen dat je voor de rest van je leven aan huis gekluisterd bent.

    Daarbij, iedere moeder kan overspannen raken na de geboorte van een kind, depressief worden of zelfs nog erger, dat is niet leeftijdsgebonden.

    [Reply]

    L Reply:

    Maar als Mascha er niet klaar voor is, is het ook niet goed om aan kinderen te beginnen . Het is voor iedereen weer anders.

    [Reply]

    Veer Reply:

    HUN moet ‘zij’ zijn, sorry tic van mij:)

    [Reply]

    Dineke Reply:

    ben hier zelf ook niet mee eens, de eerste periode moet iedereen wennen, welke leeftijd je ongacht hebt, omdat je jonger bent betkend heus niet dat je naar 2 maanden overspannen bent…het is ook maar net waar je zelf blij mee bent, ik heb nu al een kind met 19 en ben super blij…want als je echt van je kindje houd is niks een opovering maar doe je het met liefde en is ieder moment weer heerlijk.. :)

    [Reply]

  20. Elise says:

    Je kan je eitjes nu laten invriezen, weet je zeker dat je over een paar jaar nog steeds gewoon kindjes kan krijgen (: stel dat er iets gebeurt waardoor je onvruchtbaar raakt, dan heb je nog iets ‘achter de hand’.
    Zou het overigens ontzettend leuk vinden als je zwanger wordt (want héé, je post wel updates over het kleine ding toch!?). When the time comes…

    [Reply]

  21. Zoë says:

    Ik denk nu ook precies hetzelfde. Ik ben nu 15 en wil zodra ik klaar ben met studeren (dat zal zijn als ik bijna 27 ben, als het gaat zoals ik nu wil), een huis en een leuke vriend/man heb, wil ik kinderen. Maar eigenlijk kijk ik wel hoe het loopt, mijn buurvrouw wilde al haar hele leven niets anders dan kinderen krijgen. Ze is nu bijna 30 en is het al erg lang aan het proberen, maar ze blijft niet vruchtbaar genoeg.

    [Reply]

  22. Andrea says:

    Hoi Mascha,

    Ik heb het ook hoor. Kinderen krijgen is uiteraard iets wat je leven totaal omgooit en waarbij je je veel moet aanpassen. 30 jaar is een mooie leeftijd. In mijn generatie is het al jaren zo dat men op haar 30e hun eerste kind krijgen, mij lijkt het ook een mooie leeftijd, ben nu 23.

    Maar ik denk dat als je kinderen hebt, dat je vooral dingen los moet kunnen laten, dingen niet perfect willen doen. Wat geeft het als een kind een keer twee verschillende sokken aan heeft? (Ik noem maar iets) Natuurlijk heb je een grote verantwoordelijkheidsgevoel, maar dingen die minder belangrijk zijn, daar leer je je wel over los te laten :) Die tijd kan je beter besteden aan het knuffelen van je kind :)

    Het combineren van werk en kinderen is een kwestie van water bij de wijn doen. Ik geloof persoonlijk niet in time management. Natuurlijk is een planning handig. Maar het is moeilijk daar aan vast te houden, aangezien het leven (en kinderen) toch onvoorspelbaar is.

    Ik vind dat iedere vrouw/stel kinderen moet nemen wanneer ze er klaar voor zijn. Niet vanwege het drukkende gevoel van vruchtbaarheid, daar hoef je je op je 30e ook geen zorgen om te maken denk ik :)

    Mocht je een dochter krijgen in de toekomst, hoop ik dat het een replica is van deze: http://www.youtube.com/watch?v=Nnixp8mhhAc

    Groetjes!

    [Reply]

  23. Rachelle says:

    Goed dat je dit stukje met ons deelt.
    Maar ik denk stiekem wel dat jij echt een superleuke moeder wordt!

    [Reply]

  24. Amy says:

    Als kind dacht ik ook altijd dat het super makkelijk zou zijn om kinderen te hebben, maar ik pas nu vaak (1-2x per week) op bij een kindje van 11 maanden en ik moet eerlijk toegeven dat ik na 1 avond, van 17:00 tot 23:30, al helemaal kapot ben!! Zeker bij kinderen van die leeftijd moet je er de hele tijd bij blijven en opletten, want hij begint nu echt te klimmen/lopen… Maar als ie dan helemaal in de lach schiet als hij zichzelf ziet op m’n iphone is dan wel weer heel erg leuk!!!

    Maar als ik soms van die ‘probleem’ kinderen op tv zie heb ik ook vaak zo’n medelijden met de ouders.

    [Reply]

    Iris Reply:

    Ik denk dat het anders is zodra het je eigen kinderen zijn. Bij het oppassen krijg je natuurlijk maar een fractie mee van wat er gebeurt.
    Maar medelijden met de ouders? Hoe denk jij dat probleemkinderen zo worden?

    [Reply]

    NSL Reply:

    Ho, wacht even. Probleemkinderen zijn niet altijd zo geworden door de ouders.

    [Reply]

    Zoë Reply:

    ik denk dat jij nog maar even moet kijken hoe probleemkinderen werken!
    want ik heb een broer dat is een probleem maar daar kan NIEMAND iets aan doen ..!

    [Reply]

  25. doraa says:

    ik dacht echt: OMFG!!!!!!! ik dacht dat je zwanger was :p
    maar ik denk dat je in de toekomst echt een leuke moeder zal worden!
    en mijn frans lerares was zwanger (is inmiddels bevallen) en die heeft een gezonde dochter gekregen en ze is zelf 43 jaar nu!

    [Reply]

  26. Charile says:

    Leuk artikel :) Je moet het pas doen als je er echt klaar voor bent.

    [Reply]

  27. Ratna says:

    Trouwens, hoe denk jij over trouwen?

    [Reply]

    Mascha Reply:

    vind ik leuk :D

    [Reply]

    Amina Reply:

    hahaha ik moest gewoon lachen op je reactie Mascha, zo droog komt het over xD

    [Reply]

  28. Jasmine says:

    Hee Mascha, heel leuk om te lezen, ik volg je nu al een jaar of 3/4 en ik vroeg het me stiekem al een beetje af. Natuurlijk moet je er pas aan beginnen als je er echt klaar voor bent maar je moet je wel realiseren dat het succes van je website over 5 jaar nog steeds zo groot zal zijn (wellicht ben je dan nog succesvoller want je gaat echt iedere dag met sprongen vooruit naar mijn idee;) ) Als je straks met Gregor samen woont lijkt het me dat het ‘gevoel’ er snel zal zijn :).
    Liefs x

    [Reply]

    Ellen Reply:

    Dat hoeft niet. Ik heb net als Mascha jong een vriend gekregen (ik 15, hij 19). Nu ben ik 25, we zijn 9,5 jaar bij elkaar en nog steeds gelukkig. Ik ben op mijn 21 gaan samenwonen (vanuit het ouderlijkhuis gelijk samen een huis gekocht). Ik heb vanaf dat moment een vaste baan, mijn vriend ook.
    Veel vrienden van ons hebben het afgelopen jaar kinderen gekregen of zijn getrouwd. Erg leuk die kids, en soms begint het bij mij ook te kriebelen. Die onvoorwaardelijke liefde die je je kind kan geven en die je ook van je kind krijgt…. heerlijk lijkt me dat.
    Maar wanneer het dan een dag te lang duurt voordat ik ongesteld wordt krijg ik het tegenovergestelde gevoel. Ik wil nog niet zwanger worden! Leuk die kinderen bij een ander, maar nog niet bij mij!
    In mij ideaal plaatje heb ik een jaar geleden gezegd dat ik rond mijn 27e wel een kindje zo willen. Inmiddels ben ik een jaar verder, en dat zou betekenen dat ik over 2 jaar al zwanger zou moeten zijn! Pfff, dat komt me wel erg dichtbij.
    En ja, ik woon samen, maar we zijn allebei nog niet aan kinderen toe. Heerlijk, zo met z’n 2e in huis!

    [Reply]

  29. Romina says:

    Hoi Masha, ik heb dit nu ook. Ik ben nu net 26 geworden, 3 jaar geleden zou ik alles gedaan hebben om een kindje te krijgen, maar ik woonde nog thuis en was het moment niet ideaal. Nu woon ik samen met mijn vriend en nu kunnen kids in eens wachten, ik twijfel zelfs of ik wel kinderen wil. Ik ben ook heel bang dat ik het niet aan kan om kinderen rond me te hebben. Als ik soms zie hoe ouders hun kids van 4 jaar niet eens meer in de hand hebben, ben ik bang dat ik veel te streng ga zijn. Pff
    Ik ben enorm blij te lezen dat het blijkbaar toch normaal is om te willen wachten met kinderen, de druk van de omgeving is ook zo groot hè.
    Maar we moeten niets, gelukkig!!! We kunnen nog wachten hè :-)

    [Reply]

  30. Chantal says:

    Leuk dat je dit met ons deelt! Ik vind het wel grappig dat het allen maar ‘ik’ is. Alsof je vriend er niks over te zeggen en geen aandeel in heeft.

    [Reply]

    Chantal Reply:

    *alleen

    [Reply]

    Mascha Reply:

    Ja, alleen dit is een publieke blog die van mij persoonlijk is, niet van mijn vriend. Net als dat je weinig tot niks over mijn ouders leest, ga ik ook niet zijn persoonlijke dingen er op zetten.

    [Reply]

  31. Ceren says:

    Kon je maar kinderen krijgen zonder te hoeven bevallen.
    Ik krijg daar pas angst van!
    Een watermeloen uit een citroen persen.
    Pfoe Y THERE IS NO OOIEVAAR???

    [Reply]

    cansu Reply:

    hahaha watermeloen uit een citroen persen
    sorry moest even lachen

    [Reply]

  32. Marieke says:

    Je lijkt me echt een hele lieve mama ! Maar je moet het inderdaad pas doen als je er écht klaar voor bent, en wie weet is dat over 2 jaar al wel. Je weet maar nooit. Hihi.

    [Reply]

  33. Kelly says:

    Leuk om te lezen! Ook knap dat je je gevoelens op internet durft te zetten. Je zal ooit vast een goede moeder worden:) Al nagedacht over trouwen?

    [Reply]

  34. Nargis says:

    lijkt me wel vervelend, met je baan een kind hebben
    maar uiteindelijk (pas 5 jaar later ofzo) moet je er wel een soort van balans tussen vinden
    maar goed, je moet doen wat je moet doen ;)

    [Reply]

  35. karin says:

    Ik herken het zo! Ik ben 24, eerder wilde ik altijd kinderen, tijdens mijn studies spw en sph wilde ik ze helemaal niet meer. Dat kwam omdat ik alleen kinderen zag die een beperking of stoornis hadden en ik zou het echt heel lastig vinden als ik zelf een kind met een stoornis zou krijgen. Daarna kregen stelletjes in mijn omgeving gezonde kinderen waardoor ik inzag dat het ook wel leuk kan zijn, maar zij waren allemaal zo jong moeder geworden, rond de 22/23 jaar. Dan zit je ineens aan huis gekluisterd, vreselijk. Ik ben er echt niet klaar voor en ik kan me ook niet indenken dat ik dat wel ben als ik 30 ben, maar toch vind ik kinderen wel leuk en een kind van jezelf krijgen lijkt me echt heel bijzonder maar ik twijfel nog zo erg of ik nu wel of niet een kindje zou willen. Echt lastig want hoe ouder je wordt hoe meer je het gevoel hebt dat je moet kiezen, mensen verwachtten het haast van je. Raar eigenlijk. Ook heb ik echt heel weinig met baby’s, ik vind het leuker als ze rond een jaar of 3 zijn en ouder.

    [Reply]

  36. Aydan says:

    Ik heb als richtlijn dat ik minimaal 30 mag zijn voordat ik moeder word. Anders ben ik zo’n jonge moeder en word je ookal zo snel oma.

    [Reply]

  37. Milou says:

    Ahhh…. hier denk ik ook wel eens over.. Ik ben nu 21… en als ik er soms over na ga denken dan krijg ik het er helemaal benauwd van! haha.
    Ik word juf en ik heb echt genoeg kindertjes, maar ik weet niet of ik er inderdaad aan toe ben. En wanneer dan wel? geen flauw idee. haha!
    Ik weet wel dat ik gek ben op kinderen en ik weet ook dat ze ontzettend lief, stout en aandacht kunnen vragen haha!

    Ik wacht nog even. Dat weet ik wel! :) Maar goed,,, de natuur is de natuur he! Liefs x

    [Reply]

  38. sjanelle says:

    Lievelievelievelieve mascha,
    Niet lullig bedoelt, maar stop alsjeblieft met plannen!
    Je kan nu wel zeggen op je 30e, maar, je bent nu, op je 25e, toch een beetje benauwd. Als je nu tegen jezelf zegt: over 5 jaar, heb je het over 5 jaar weer benauwd, want dan heb je het al 5 jaar uitgesteld.
    Denk er tussendoor eens aan, over een jaartje.

    Plannen heeft geen nut, zeker niet wat zwangerschap betreft, mijn stiefmoeder is nu, op haar 34e, spontaan zwanger, zonder enige aanleiding! ( Ik weet wel HOE het komt, maar er is nooit wat geplant en het is echt mega onverwacht)

    XxxX sjanelle (16)

    [Reply]

    fee Reply:

    oh, sjanelle! ik kan je zo knuffelen. wat een wijsheid, zeg. :)

    [Reply]

    Jella Reply:

    Er is dus wel wat geplant, haha! GeplanD echter niet! ;)

    [Reply]

  39. Jess says:

    Wat herkenbaar! Je bent net zo oud als ik en ook ik dacht er een paar maanden geleden zo over. Je leest het goed, dacht… Ik bleek namelijk ook extreem vruchtbaar en ben inmiddels bijna 18 weken zwanger. Natuurlijk schrok ik toen ik er achter kwam maar ik wist gelijk: dit is mijn kind! Binnen een week was ik er meer klaar voor dan ooit. De natuur heeft het goed geregeld met die hormonen ;-) Er komt een soort oergevoel bij kijken waarvan je niet weet dat je het in je hebt. Ondanks dat het niet allemaal vlekkeloos gaat, ben ik dolblij met mijn zwangerschap. Ben blij dat ik niet de beslissing heb hoeven nemen om te stoppen met de pil.

    [Reply]

    Mascha Reply:

    haha wow!

    [Reply]

  40. Linda says:

    Zo herkenbaar!! Heb helmaal het zelfde! Vooral het stuk: als je het doet doe het dan goed! 100% moeder, dan zal ik dus voor niets gestudeerd hebben ;)

    [Reply]

  41. Amina says:

    Ik herken mezelf gewoon in jouw verhaal, ik wou altijd al een kind VOOR mijn 25ste en ook al getrouwd zijn, maar nu no way dat ik het wil, ben er echt niet klaar voor, ook al had mijn moeder het anders gezien (zij was op haar 17ste getrouwd en kreeg haar eerste kind op haar 18nde) en dan vindt zij mij ook al over datum. Ik zelf ben er gewoon niet klaar voor en ga ook niks meer plannen want mijn plannen zijn gewoon totaal andere kant opgelopen, ik laat het op me afkomen :)

    [Reply]

  42. cansu says:

    kind of je site

    [Reply]

  43. Cynthiiaa says:

    Ik vind het grappig hoe je kijk op kinderen zo veranderd is! Tegenwoordig is het echt heel makkelijk om kinderen te nemen, althans, zo denken de meeste er over, maar volgens mij komt er veel meer dan alleen een nieuw kind bij kijken. Ergens moet ik wel om je lachen, hoe je het verteld, roep ik namelijk ook jaren. Ik neem pas een kind, zodra ik een fatsoenlijke carrière heb opgebouwd, of in ieder geval goed kan rondkomen. ^^ Of course moet je het daarnaast kunnen/willen.

    [Reply]

  44. Mieke says:

    En als je er danl klaar voor bent, dan hoop ik dat jullie een kindje kunnen krijgen. Dat is namelijk niet altijd zo vanzelfsprekend helaas.

    [Reply]

  45. MindOfMine says:

    Bij mij is het andersom. Ik heb nooit echt iets met kinderen gehad. Tuurlijk, kinderen zijn best leuk, en oppassen deed ik ook. Maar ik zag mezelf echt niet met eigen kinderen, ook al was mijn moeder 22 toen ze mij kreeg. Nu ben ik 26 en denk ik.. ja, het is toch wel wat ik wil. Alleen, wil ik nog zoveel! Ik zit nu in een baan die nog niet mijn droombaan is (psycholoog), die ik eerst echt wel wil gaan doen, voordat ik aan kids begin. Maar.. ik wil ook niet te laat beginnen en het liefst juist voor mijn 30e kinderen. Aan de andere kant.. hoe gaat dat zijn? Want als ik kinderen heb, wil ik ook echt niet heel veel werken.
    Misschien willen we als vrouwen tegenwoordig wel teveel en worden we al moe bij het idee alleen. Denk dat we onze mannen gewoon hard nodig hebben om het samen te doen :)

    [Reply]

  46. Graceful says:

    Dat is toch niet zo heel raar? Okay, cultuurverschil, I get it. Mijn moeder kreeg me toen ze 30 was, na 6 jaar huwelijk met mijn vader. Die zijn eerst gewoon gaan genieten van elkaar in het huwelijk. Jij bent nu 25, een leeftijd waar ik echt niet aan kinderen zou moeten denken, maar aan de wereld rondreizen en mijn eigen leven lijden. Maar ik wil eigenlijk ook helemaal geen kinderen… en als ik van gedachte verander zal ik liever adopteren dan zwanger worden.

    [Reply]

  47. Naomi says:

    Goed dat je erover kan nadenken en de tijd neemt om beslissingen te maken enzo :-) Mijn mama was 35 toen ze mij en mijn broer kreeg, en dan is ze op haar 36e nog aan een rechtenstudie begonnen én met succes afgerond, en ze is en was een hééél leuke mama en ik heb haar ook nooit gemist, ook al moet het heel lastig voor haar zijn geweest voor haar om alles te combineren. Ik ben wel heel trots op haar :-) In elk geval, ik ben zeker dat als jij beslist dat je er klaar voor bent, dat je een supermama zal worden! :-)

    [Reply]

  48. Anne says:

    Leuk stukje! Ik was altijd het omgekeerd, ik wilde nooit kinderen maar opeens rond mijn 30ste begon de biologische klok toch te kijken. En nu ben ik er toch wat serieuzer over na aan het denken. En de reden dat ik op dit stukje reageer, het is nog niet genoeg dat jij extreem vruchtbaar bent. Je vriend moet ook in staat zijn kinderen te verwekken en jullie moeten samen ook een match kunnen vormen. Dus het is nog niet helemaal vanzelfsprekend dat je heel snel zwanger zal raken. Bij mij is het dus mijn vriend die bijna onvruchtbaar is. Hij heeft het al snel verteld want eerlijk naar mij toe. En gelukkig komt het niet vaak voor dat het probleem bij de man ligt maar als het zo is dan zijn de mogelijkheden heel erg beperkt. En dit is echt niet gemeen bedoelt maar de zekerheid/zelfsprekenheid die uit dit stukje spreekt over zwanger worden dat gaf hier wel even een steekje.

    [Reply]

    Vero Reply:

    Wat ontzettend fijn dat jullie daar zo open over hebben kunnen praten. Duimen dat het mag gebeuren dus!

    [Reply]

  49. Sandra says:

    echt een leuk artikel, en ik denk dat dat vanzelf komt. Het gevoel dat je het wel aan kan =)

    [Reply]

  50. Marjan says:

    Je hebt gelijk:-) Maar hoe weet je eigenlijk dat je extreem vruchtbaar bent? Lijkt me maar 1 manier om daar achter te komen…

    [Reply]

  51. Tessa says:

    Ik denk er hetzelfde als jou over. Ik heb van mijn 18de een petekindje en let heel veel op hem, hij blijft slapen etc. Dus ik weet dat ik goed voor een kind zou kunnen zorgen maar dat is gewoon niet alles waar je aan moet denken.

    Mijn zus maakt zich bijvoorbeeld nooit meer op s’ochtends omdat daar gewoon geen tijd voor is! Gedaan met je haar mooi stijlen en je make-up op je gemak aanbrengen hoor, je kind heeft honger, moet aangekleed en naar school gebracht, end an moet jij zelf aan het werk. Ik denk dat het daarom lijkt alsof veel moeders zich ‘laten hangen’ , er is zo veel minder tijd voor jezelf.

    [Reply]

    Tal Reply:

    Dat is net waar je prioriteiten liggen! Ik ben 25, een paar weken ouder dan Mascha (ook een weegschaal :)) en ik heb 4 kinderen waarvan er twee naar school gaan en eentje naar de peuterspeelzaal, en ik draag elke dag make-up, mijn haar netjes en zie er verzorgd uit, net als de kinderen! Ik sta op tijd op en ik vind mezelf net zo belangrijk als hen, voor mij hoort dat erbij. Het klopt dat er veel moeders zijn die dat niet zo doen maar dat is dan ook een keuze die je maakt, ik neem die tijd!

    En wat betreft kinderen ‘nemen’ (je neemt ze niet, je mag hopen dat je ze kan krijgen!), het gaat zoals het gaat. Je kan het wel inplannen op een moment dat het jou goed uitkomt, maar dat zegt niets, je weet pas hoe het is en voelt als je je kindje in je armen houdt! Hoeveel je ook plant en voorbereidt. En op dat moment weet je dat het goedkomt en dat je het aankan!

    [Reply]

  52. xoxo says:

    Hoi Mascha,

    het valt vanzelf wel op zijn plaats denk ik.
    Ik ben zelf 23 en moet er echt niet aan denken gewoon. Maar er komt vast over een aantal jaar een bepaald punt dat ik het wel zie zitten.
    Just let it go, hoe meer je plant hoe benauwder je het krijgt.

    En je moet een kind niet zo zeer zien als een beperking op je leven.
    Ik denk dat veel vrouwen tegenwoordig de fout maken dat ze een perfecte werknemer, moeder en vrouw voor hun man willen zijn, die alles under control heeft en er ook nog geweldig uitziet. Echt heel jammer want het zijn ook nog eens vrouwen zelf die dit in stand houden en kritiek op elkaar leveren. We zouden als dames meer samen moeten werken in plaats van tegen elkaar, want dat doen we constant, ons hele leven. Ik word echt ziek van die competitie. Dit is gewoon niet realistisch. Wat een kind nodig heeft is structuur en liefde, geen masterplan dat draait om perfectie.

    Als je wat minder gaat werken, je vriend/man ook taken op zich neemt en je kind af en toe eens terecht kan bij familie of goede vrienden is je leven heus niet voorbij.

    Wat ik me wel afvraag, waarom laat je geen spiraaltje zetten als je extreem vruchtbaar bent? Ik heb er net sinds een paar weken eentje en het is echt ideaal. Ik hoef nu 5 jaar niet aan de pil te denken en ook krijg ik minder hormonen binnen, terwijl ik wel beter bescherm ben dan eerst. En over 5 jaar ben ik 28,5 en dan zien we wel weer ;)

    [Reply]

    Mascha Reply:

    Ik kan/mag geen spiraaltje nemen helaas.

    [Reply]

    lisa Reply:

    Soorry mascha , ,
    als ik vragen mag waarom kan het niet?
    soorryy ..

    [Reply]

  53. Noelle says:

    Ach, gelukkig heb je nog zo’n 15 jaar ;)

    [Reply]

  54. Leanne says:

    Gelukkig heb je nog alle tijd om er over na te denken, je bent nog jong. Mijn moeder kreeg mij pas op haar 35e en mijn zusje op haar 38e, dus tijd zat :D

    [Reply]

  55. Stephanie86NL says:

    Ik had juist het omgekeerde. Ik ben 25 en had eigenlijk altijd het gevoel dat ik geen kinderen wilde om alle redenen die jij noemt in je besluit om te wachten. Maar nu ik alweer 4 jaar een lieve vriend heb en een stabiel huishouden, begin ik steeds meer de kriebels te krijgen. Ik ben er ook *nog* niet klaar voor, maar wie weet binnekort… :-)

    [Reply]

    Iris Reply:

    Mijn moeder kreeg mij op haar 43e! :P

    [Reply]

    Superwomen Reply:

    Waaauwiee:o.

    Hoe oud ben je dan als k vragen mag?

    x

    [Reply]

    Lisette Reply:

    Heyy ben jij Iris uit Elst met chronische hoofdpijn? Want dan ken ik je :)
    xx

    [Reply]

    sita Reply:

    mn moeder kreeg me toen ze 42 is, en ik word over drie maanden 13 XDDD

    [Reply]

  56. I(L)Cats says:

    Ik denk dat veel mensen hun kinderwens vaak te lang voor zich uitschuiven.. Er zijn trouwens ook heel veel voorbeelden van vrouwen die het heel goed kunnen combineren en ik denk dat jij dat ook zou kunnen. Maar het blijft een belangrijke keuze die je alleen moet maken als je er 100% achter staat.. Succes en doe wat jullie goed lijkt! :)

    [Reply]

  57. lisanne says:

    hahaha ik moest hardop lachen om dat laatste zinnetje :p

    [Reply]

  58. amy says:

    ik ben 18 en momenteel 31 weken zwanger. Toen ik erachter kwam was het eerste wat ik tegen me vriend zei dat ik kan het niet aan kon dat ik te jong ben en dat ik nooit een goede moeder zal worden. Hij had maar 5 woorden nog om me -een klein beetje rustig- te krijgen en dat waren de woorden: je kan het, wij samen. ondertussen woon ik niet meer thuis maar wonen we samen en ik heb het gevoel dat alles goed gaat komen ik open na me bevalling met eigen schoonheidssalon dat ik aan ons huis heb laten aanbouwen en daar heb ik zin in zo kan ik toch bij me kind zijn en op me werk. maar ik beloof je zo daar je weet dat je zwanger bent, weet je ook zekker dat je er klaar voor bent ( ik niet maar ik ben nooit ergens klaar voor maar nu wel). maar je moet wel de juiste beslissingen nemen dat is het beste.
    xoxo

    [Reply]

    Evelien Reply:

    Respect! Heel erg moedig van je. En zo mooi dat je toch het beste wil voor je kindje. Ik wens je veel succes met je kindje en schoonheidssalon!

    [Reply]

  59. Sheela says:

    Ik ben van Pakistaanse afkomst en bij ons is het ook zo dat vrouwen rond hun 22ste hun eerste kind al hebben, ik ben wel nog maar 15 maar ik ben dol op kindjes en ik denk er precies over hoe jij er vroeger over dacht. Maar ik denk dat je er wel klaar voor bent Mascha, misschien lijkt het nu zo omdat je niet zwanger bent maar ik denk dat als je weet dat je moeder gaat worden er mentaal stillaan automatisch klaar voor wordt, en je hebt toch 9 maanden de tijd dus :) Ik hoop dat ik om m’n 25 zeker al een kindje heb :p x

    [Reply]

  60. Tatjana says:

    yay ik ben dan de sugar aunt!! :P

    [Reply]

  61. Maartje says:

    Mijn mama was ook 30, en ze heeft na mij nog vier kinderen gekregen :D

    [Reply]

  62. katrien says:

    Ik zou ook het liefst nog lang genoeg genieten van mijn jonge leven en wacht dus zeker nog even ;)
    Hoe weet jij trouwens hoe vruchtbaar je bent?

    [Reply]

    Seher Reply:

    dat vraag ik me ook af…

    [Reply]

  63. Lisette says:

    Mijn moeder was 29 toen ze mij kreeg, bijna 31 toen ze mijn broertje kreeg en 34 toen ze mijn zusje kreeg. Dus ik vind jou helemaal niet jong hoor! Bovendien kom je over alsof je nog ‘jong’bent (niet negatief bedoeld hoor!!) en niet alsof je al ouder bent ofzow!
    Duss don´t worry about it. Als je er werkelijk klaar voor bent, merk je dat vanzelf! (niet dat ik uit ervaring spreek ofzow, maar dit is wat ik hoor van vrouwelijke familieleden/kennissen)

    [Reply]

  64. Daisy says:

    Hoi Mascha,

    ik kreeg mijn 1ste kindje toen ik 25 was. nu ben ik 30 en ik ben nu eigenlijk pas klaar voor de 2de omdat mijn zoontje nu wat zelfstandiger is. Ik hoop dat ik binnenkort zwanger ben, het is de mooiste tijd van je leven..

    [Reply]

  65. Seher says:

    aah wat lieef, junior mascha. ze word zeker ook zo’n beautyfreak. (van waar haal ik die ‘ze’ er is nog geen eens een baby opkomst en ik begin al met dat het een meisje gaat worden, anyway het is heel raar maar dan voel ik me een soort van tante van jou baby :P

    [Reply]

  66. Seher says:

    en door mijn kinderwens later wil ik niet meer ouder worden hahaha ik ben nu 14 maar als ik ongeveer rond mijn 25e werk getrouwd ben. en een kind wil hoe moet ik dat gaan redden? wakker worde, kinderen wekken ontbijte klaarmake met je manlief, kinderen aankleden tandenlaten poetsen , naar school brengen, naar werk , ophalen , avond eten makan , afwassen , kinderen in bed doen en dat dan elke dag. dan vergeet ik ff strijken en de was doen… :D

    [Reply]

  67. Anna says:

    Ik zou er nu echt niet aan moeten denken om een kind te krijgen, kan er s’ochtends al zo moeilijk uit komen en als ik een nacht niet goed geslapen heb ben ik de hele dag kapot. In het begin kun je nog wel een beetje thuis blijven, maar ze moeten toch een keer naar school.. heb je geen tijd meer over voor jezelf. Hoe kom je er eigenlijk achter of je heel vruchtbaar bent?

    [Reply]

  68. helena says:

    Mijn moeder is heel geemancipeerd en hoogopgeleid, en zij was ook extreem vruchtbaar. Zo kreeg ze per ongeluk op haar 20e mijn oudste broer. Uiteindelijk is ze heel succesvol, altijd fulltime werken terwijl ze alleenstaand was en nog is. Nu ben ik bijna 18, ik ben haar 3e kind, en zij pas 45. Ze kan dus nog veel gaan doen. Wel wil ik zeggen dat het alleenstaandzijn en de armoede ons wel verdriet hebben gegeven, en het feit dat ze erg chaotisch en snel gestrest is. Maar vooral die laatste 2 dingen zijn erg belangrijk. Je moet je leven altijd een beetje in balans houden zodat je niet te snel gestrest bent. Ikzelf wil heel graag kinderen, en voel ook de haast maar ik ben niet verantwoordelijk genoeg, en ik raak heel snel overwelmed en vermoeid, waardoor ik nauwelijks de deur uitga en snel agressief ben.. Dus voorlopig echt niet nog. Als je ook snel overwhelmed bent moet je zeker geen kinderen nemen.

    [Reply]

  69. Anneke says:

    Ik denk dat je een hele leuke moeder zou zijn, ik zou me in ieder geval niet druk maken als je mijn moeder was. ;)
    Maar als je nu al zegt dat 25 en kinderen je benauwd, waarom schuif je het dan 5 jaar vooruit. Waarschijnlijk is het dan hetzelfde verhaal. 5 jaar is zo voorbij. Zie kinderen meer als een cadeautje, je weet van te voren nooit hoe het loopt. Voor je het weet ben je dan 32. En ik denk dat je dan gaat stressen. ;)

    Maar goed, ik ben 20 en denk denk wel aan kids, maar niet voor mezelf. Vind kinderen hardstikke leuk hoor, ik doe nu SPW3 en ben gek op kids. Maar mijn eigen.. Nee, daar kan ik me niks bij voorstellen en vind ik ook niet nodig. Ik wil geen kinderen die op mij of op mijn vriend lijken. En ik wil ze helemaal niet in deze maatschappij hebben rondlopen. ;) Klinkt heel raar en hard.. ik weet het.

    [Reply]

  70. Lola says:

    Ja maar op zich, als je thuis werkt zou je best een kindje kunnen hebben en voor de dagen dat je afspraken hebt heb je natuurlijk kinderopvang, je vriend, opa’s en oma’s.
    Zelf vind ik het heel belangrijk dat de vader ook een grote rol speelt in de opvoeding, meestal zie je dat de moeder het meeste met de kinderen bezig is, maar de vader zou een net zo grote rol moeten spelen in de opvoeding vind ik.
    Maarja ik ken jou vriend natuurlijk niet en weet niet hoe hij erin staat en als je er echt zeker van bent dat je er niet aan toe bent moet je het gewoon niet doen.
    Maar er kan altijd iets veranderen, ik was er altijd zeker van dat ik nooit kinderen wilde (kan ze ook moeilijk krijgen omdat ik maar 1 eierstok heb en die zit vol met littekenweefsel). Toen mijn zus kinderen kreeg sloeg ik 100 procent om en wilde ik wel kinderen, maar mijn vriend was er nog niet aan toe. Nu wel, ben ook al met de pil gestopt, maar nog niet zwanger. Op zich moet het wel lukken, er zijn nog andere manieren om zwanger te worden.
    Maar aan de andere kant vind ik wel dat je genoeg aandacht moet hebben voor je kinderen want een full-time baan en kinderen 5 dagen naar KDV brengen vind ik persoonlijk echt niet kunnen. Waarom neem je dan kinderen? Zelf zou ik nog wel 20 of 24 uur blijven werken als ik een kind heb, maar meer echt niet.

    [Reply]

  71. Laura says:

    je moet inderdaad doen wanneer jij denkt dat je er klaar voor bent! ik ben moeder geworden op mijn 28 ste….en ik vind het geweldig oke het is vooral het eerste jaar best pittig maar het is nog leuker dan dat ik mij voorstelde!
    ik wordt over 2 maanden 30 en kriebels voor een tweede kindje heb ik nog niet, misschien laat ik het lekker zo!
    trouwens hoe weet je dat je extreem vruchtbaar bent??

    [Reply]

  72. Lucy says:

    Je hebt gelijk als je zegt dat het ENORM zwaar is om kinderen te hebben. Ik heb een hele jonge moeder, zij kreeg mij op haar 18e (ik ben nu 22, dus.. kan je nagaan) zij is (opnieuw) getrouwd en heeft nu 2 kinderen gekregen met mijn stiefvader (1,5 jaar en 7 maanden). Super leuk, maar als ik zie hoe vermoeiend het is … zij zijn al blij als ik 1 keer per maand kan oppassen, zodat zij een ‘date night’ kunnen hebben. (ze vinden het nog niet zo’n fijn idee om de kinderen alleen te laten met een onbekende of wat dan ook.) Ook ik ben dan KAPOT na een avondje oppassen! Maar aan de andere kant, wat je er voor terug krijgt is onbeschrijfelijk.. zoals iemand al hierboven zei, je krijgt er zoveel liefde/plezier voor terug. Maar toch.. het heeft wel mijn ‘kijk’ erop veranderd. Grappig is dat wel, hoe je als kind/tiener bijna automatisch er van uitgaat van: op mijn 25e ben ik getrouwd, heb ik kinderen etc etc.. je denkt dan al dat dat ‘oud’ is, nou, dat verandert echt naarmate je zelf meer richting die leeftijd komt, haha. Ik bijvoorbeeld zou er echt nog niet klaar voor zijn nu, ook al heb ik een vaste vriend. Ik studeer nog, en heb een parttime bijbaantje dus het is ook gewoon bijna onmogelijk om een ‘gezinnetje’ te onderhouden.. bottom line is, je kunt dit soort dingen gewoon bijna niet plannen. Totdat je je er zelf financieel en mentaal klaar voor voelt! :) dat is het belangrijkste. Maar leuk stuk Mascha, vind dit soort ‘persoonlijke’ dingen altijd leuk om te lezen! en zet je zeker aan het nadenken over hoe je er eigenlijk zelf in zit.

    [Reply]

  73. Saskia says:

    Ahh Mascha volgens mij ga jij (ooit) echt een hele lieve, leuke moeder worden! Ik zie je al helemaal aan school staan als zorgzame mama. Maar wacht er gewoon zolang mee totdat je voelt dat je er klaar voor bent :)

    [Reply]

  74. claudine says:

    carriere gaat voor! ben zelf ook 25 en ben niet van plan om er voor m’n 30 aan te beginnen. eerst toch maar goed voor mezelf leven en van alles genieten wat je niet meer kan als je kids hebt! mijn zus heeft een baby dus kan voorlopig daar mijn moedergevoels op uitleven :-)
    xx

    [Reply]

  75. Maaike says:

    Groot gelijk meid! Kinderen lijken zo leuk van een afstand, maar er werkelijk een hebben is een wereld van verschil. Ik was zelf 22 toen ik ons zoontje kreeg. Ben inmiddels 25 en ons zoontje is bijna 3. Heb vooral geworsteld met mijn eigen gevoel. Was nog zo jong en wil nog zoveel.. reizen, studeren, stappen enz. Gelukkig heb ik nu een fijne balans weten te vinden, zou het alleen nooit overdoen. Voor mij dus geen 2e:)

    [Reply]

  76. Vera says:

    Ik vind het echt goed dat je wacht! Beter iets te laat dan te vroeg. Ik vind het ook heel goed dat je denkt aan wat het beste zou zijn voor het kind, en niet alleen aan wat het leukst zou zijn voor jou:) maar echt, je bent nog zo jong! De gemiddelde Nederlandse vrouw krijgt op haar 29/30e haar eerste kind, mijn moeder kreeg mij toen ze bijna 45 werd en de moeder van mn beste vriendin was bijna 50:) wat ik bedoel: overhaast het niet, wacht tot je er klaar voor bent, en als dat nooit is, dan is het zo. En trouwens, een kindje adopteren (op iets latere leeftijd) kan ook!

    [Reply]

  77. els says:

    Als ik jou was zo ik op mn dertigste een kind krijgen want je hebt je baan nog enzo en 30 is een mooie leeftijd hier in nederland en jaja het is heel vermoeiend je hebt in princiepe geen vrijheid meer, maar 2 kinderen als je 30 tot 35 bent is het beste !!!!

    [Reply]

  78. Sheila says:

    leuk geschreven!
    Zelf ben ik 29 en ben (trotse!) moeder van 3 meisjes, van 4, 2 (bijna 3!) en 7 maandjes…het is wel druk ja,maar ook heel leuk.
    Ik werk dan alleen zaterdag een paar uurtjes als mn man thuis is omdat wij bewust voor kinderen hebben gekozen en ze dan niet weg wil brengen de hele tijd..in ieder geval zeker niet als ze baby zijn! vanaf 2 jaar gaan ze naar de peuterspeelzaal,vinden ze super leuk. en vanaf 4 uiteraard naar school :-) plus dat ze ook wel vaker met andere kinderen spelen hoor.
    S avonds ben ik idd wel echt moe..maar over de nachten mag ik niet meer klagen gelukkkig (was vooral bij de oudste wel anders, huilbaby en ze had een koemelkallergie, hoop gedoe in ziekenhuis, niet leuk voor zo’n klein babietje)
    Veel mensen schatten mij ook nog eens jonger dan 29, dus zie mensen soms wel kijken (huh, 3 kids!) maar ben er nooit over aangesproken oid.

    Maar je moet het idd echt pas doen als je er klaar voor bent, vind ik echt goed van je!
    Ik heb trouwens ook in de kinderopvang gewerkt, voornamelijk babygroepen, totdat ik 23 weken zwanger was van de oudste..en hoe stom het ook klinkt: zou mijn kinderen er zelf nooit naar toe brengen..(maar dat is dus ook omdat ik van mening ben dat wij bewust kozen voor kids en niet voor een carriere,en dus zelf opvoeding etc wil doen, wat dus niet wil zeggen dat onze kids nooit spelen met andere kinderen, integendeel, kennen veel mensen met kinderen van zelfde leeftijd plus we gaan vaak naar speeltuinen en kinderboerderijen waar ze ook altijd met kinderen spelen etc.

    [Reply]

    Sheila Reply:

    oja, hier alle keren heel bewust voor gekozen maar wel steeds heeeel snel zwanger, zeg maar gerust meteen..dus het is hier wel opletten haha want 3 vind ik echt genoeg hoor!:-)

    [Reply]

    Mascha Reply:

    Hahahaha die kinderopvang opmerking :P Al mijn vriendinnen die ook in de kinderopvang hebben gewerkt en ikzelf denken er precies hetzelfde over :P Hooguit 2 dagen ofzo, maar liever niet lol!

    [Reply]

    S. Reply:

    Waarom zou je, je kinderen niet naar de kinderopvang brengen? Ben wel benieuwd(A)

    [Reply]

    Claudia Reply:

    Ik doe mijn afstudeerstage op een basisschool (iets met cultuur :P) en ik zit op een kantoortje boven het kinderdagverblijf dat in hetzelfde gebouw zit. Laatst op een mooie zonnige dag heeft er wel 3 uur een babietje (van ik gok 6 maanden) liggen huilen! Na een half uur werd het opgepakt en stopte het met huilen, maar binnen 5 minuten werd het weer teruggelegd en begon het dus weer (de leidster zei letterlijk “zo nu moet je weer zelf spelen”). Met eten werd het opgepakt en stopte het dus ook even. Maar verder keken de leidsters er niet naar om.

    En dat terwijl ze met zijn 4en op 11 kinderen waren en alle ins en outs van het weekend werden besproken.

    Ik wilde het liefst naar beneden om dat babietje op te pakken en te knuffelen (en mee naar huis te nemen :P maar dat voel ik ook bij konijntjes, haha). Het lag tussen een gigantische steen en een muurtje in, op de rug op een kleed. Vind je het gek….

    Dat versterkte mijn beeld dat ik mijn kinderen later zelf wil opvoeden.

    Ik kreeg vervolgens wel een klasgenoot over me heen die vond dat de opvang een belangrijke plek is voor het opdoen van sociale vaardigheden en contacten. Maar ik geloof dat dat buiten de opvang ook wel goed komt.

    Ik ben trouwens 23 en mijn hormonen gieren behoorlijk. Maarja, mijn vriend en ik studeren allebij nog en wonen apart op kamers. Dus er is nu geen plek, geen geld, geen tijd, niet de goede omstandigheden. Maar zodra die er wel zijn duurt het niet lang, hoop ik. (alhoewel ik eigenlijk eerst wil trouwen)

  79. Tanja says:

    Haha, ik ben er ook nog lang niet klaar voor. 28 vind ik wel een mooie leeftijd voor een eerste kind. Ik ben net 23 geworden, dus het lijkt nu nog zo ver weg. Het zou zomaar kunnen zijn dat ik tegen die tijd van gedachten verander.

    [Reply]

  80. Floor says:

    Dat zijn heel wijze woorden, Mascha! 30 lijkt me een goede leeftijd… Ikzelf ben drie maanden voor ik 25 werd, heel gewenst en gepland moeder geworden van een dochter en heb er geen moment spijt van gehad…maar mijn situatie is helemaal anders dan de jouwe natuurlijk. Het is waar dat het je leven voorgoed verandert en soms heel zwaar is, maar je krijgt er ook enorm veel voor terug en na een half jaar ofzo heb je je (sociaal) leven echt wel weer op peil. It ain’t the end ;) Veel succes ermee als het zover is enne…het feit dat je er zo goed over nadenkt, toont dat je goed verantwoordelijkheden kan opnemen en ongetwijfeld een schitterende moeder wordt!

    [Reply]

    Floor Reply:

    Ps: Ben nu net 26, Rhea is 1…

    [Reply]

  81. Beauty By M says:

    Gewoon lekker je tijd nemen meis. Had ik ook misschien beter kunnen doen.
    Heb een eigen bedrijf, dochter van 2 1/2 en kindje op komst. Daarnaast gewoon het huishouden, en de dagelijkse dingen. Onze dochter gaat nu naar de peuterspeelzaal en dan merk je dat je even ‘rust’ hebt om iets te doen.
    Als wachten goed voelt, gewoon doen. GEEN overhaaste dingen doen.

    Mooi geschreven trouwens!

    [Reply]

  82. suzanne says:

    hey mascha,

    zal wel leuk zijn als je met je 30e een kindje krijgt, maar pas echt aan beginnen als je er klaar voor bent, bij mijn ging ook alles snel, leerde mijn vriend kennen en 3 maanden later zwanger op mijn 19e, na de bevalling een post natale depressie gehad. nu ben ik 2 maanden geleden gestopt met de pil na 5 jaar en ben nu in middels na de 1ste keer, 6 weken zwanger. ben helemaal happy:)

    liefss suzanne

    [Reply]

  83. Chantal. says:

    het komt zoals het komt… volg je hart!! en het zal dan vast allemaal wel goed komen… in ieder geval heel leuk dat je nu gaat samen wonen en geniet daar maar lekker van! xx

    [Reply]

  84. Sietske says:

    Als het kindje komt, krijgt het dan een meertalige opvoeding :)

    [Reply]

  85. Tries says:

    Je weet vanzelf wanneer je er aan toe bent ;-) Ik ben vorig jaar voor het eerst moeder geworden van een dochter op mijn 28e (ja ook ik ben een tikkeltje ambitieus hihi). Ik was ook ‘bang’ dat ik dan alles zou laten voor mijn kind en de eerste maanden heb ik dat ook absoluut gedaan, maar gaandeweg kwam eigenlijk alles weer terug. Eerst weer werken (parttime), sporten, studie, ik heb ook mijn eigen weblogs en heb nu ook plannen voor een eigen bedrijf. Ik ben dus, ondanks dat ik moeder ben, best wel een bezige bij, zeg maar…
    Onze meid gaat 1 dag in de week naar de opvang, ook vanwege het feit dat wij eigenlijk geen andere kindjes in de familie hebben waar ze mee op kan trekken en de andere 2 dagen passen opa & oma op. Overigens moet ik wel opmerken dat mijn wens voor een eigen bedrijf wel voort komt uit de wens om gewoon vanuit te werken en zo uiteindelijk de overige 3 dagen ook zelf voor mijn dochter te kunnen zorgen hihi.
    Natuurlijk zijn er weken dat je vermoeider bent dan andere weken, maar je zult, als je zover bent, er versteld van staan, van wat je aan kunt, trust me ;-)

    [Reply]

  86. Merel says:

    Het lijkt mij heerlijk om jong moeder te zijn, maar ik kan me jouw gevoel goed voorstellen. Ik weet niet of je al samenwoont? Want vergeet niet dat je vriend er dan ook is. Het loopt allemaal wel los als het zover is. Maar inderdaad: pas doen wanneer jij dat wilt en er klaar voor bent.

    [Reply]

  87. Caatje says:

    Jaaa ik zie jou echy als moeder! Alleen er is natuurlijk ook een andere belangrijke vraag wil je vriend ook kinderen?

    [Reply]

  88. Mara says:

    Leuk artikel! alleen van sommige comments krijg ik de kriebels…van die moeders die wel niet vertellen hoe het zit met vruchtbaar zijn ja/nee en dat het zo een gevoelig onderwerp is. Dat is het niet voor iedereen. Ik vind dat soort praat zo’n gekneuter.

    en indd Mascha, ik zie ook om mij heen van die jonge ouders die zwaar ver moeid zijn. en dan zijn dat vooral de vrouwen, omdat op hen – helaas- nog steeds de grootste zorgtaak komt. ik zou later bijvoorbeeld best degene willen zijn die werkt en dat mijn vriend thuis is voor kinderen. ik hou niet van de traditionele rollen, zo ben ik gelukkig ook niet opgevoed.

    ik wil pas kinderen als ik al wat bereikt heb in mijn werk. dan heb ik de rust om kinderen te hebben. bovendien vind ik het veel te leuk om onafhankelijk te zijn en met mijn vriend vaak op vakantie te kunnen en weekendjes weg te gaan. vrijheid blijheid. ik wil er zo lang mogelijk van genieten. als je kinderen krijgt is al die tijd voor jezelf weg en kakt je relatie in.

    [Reply]

  89. Jill says:

    Ik denk dat je vanzelf wel merkt wanneer je er klaar voor bent!

    [Reply]

  90. Esmee says:

    Wat grappig dat je hier over schrijft. Ik had eergisteren een heel gesprek met mijn moeder over kinderen namelijk. Ik ben nu 18 en begin mezelf steeds meer af te vragen of ik wel kinderen wil, ooit.
    Dit klinkt misschien heel dramatisch, maar soms denk ik echt: ‘waarom zou ik een kindje op deze verschrikkelijke wereld zetten?’.
    Hierboven las ik een comment waarin iemand zei dat haar moeder altijd zegt dat je er niet klaar voor hoeft te zijn, en dat je gaande weg wel leert. Daar ben ik het zo niet mee eens! Natuurlijk kun je maar tot op zekere hoogte echt ‘klaar zijn’ voor het ouderschap, maar ik vind echt dat je niet zomaar aan kinderen kunt beginnen. Denk eens aan dat kindje! Hij of zij vraagt er niet om om geboren te worden, en verdiend te beste zorg en grootste liefde die zijn of haar ouders kunnen geven.
    Een kind breng heel erg veel verantwoordelijkheid met zich mee, je zult dingen moeten opofferen en veranderen. Dat hoeft helemaal niet erg te zijn, maar je moet daar wel klaar voor zijn.
    Ik ben denk ik gewoon bang voor alles wat er mis zou kunnen gaan.. Ik vind angst een hele slechte raadgever, maar we hebben het hier wel over een mensenleven.. Lastige vraagstukken hoor!
    Ik waardeer het wel heel erg dat je hier zo open over praat, Masha!

    [Reply]

  91. Marielle says:

    Pff wat een hoop luxe wensen hier eigenlijk. Niet verkeerd bedoeld, elk mens moet zelf weten wat hij of zij doet, zeker wat het kinderen betreft. Maar als ik naar mezelf kijk: ik heb een chronische ziekte waarbij ik medicijnen moet slikken waarbij ik absoluut niet zwanger mag worden. Als ik wel kinderen wil krijgen, of dat kan is ook nog maar de vraag, moet ik stoppen met mijn medicijnen. Als ik zou moeten stoppen, dan zou mijn eigen gezondheid in gevaar komen (en die van het kindje).
    Het steekt dan wel eens als mensen zeggen dat hun carriere voorgaat en dat allemaal wel komt over een paar jaar, terwijl je zelf weet hoe moeilijk het kan zijn.

    [Reply]

    Mascha Reply:

    Ik vind het heel vervelend voor je, maar je kan toch niet verwachten dat iemand anders haar baby plannen aanpast aan het feit dat het bij anderen moeilijk er gaat? Iedereen kiest er zelf voor wanneer ze klaar is voor kinderen.

    [Reply]

  92. Elise says:

    Mijn moeder was 42 toen ze mij kreeg (!) Dus je hebt nog alle tijd, en je moet je er echt goed over voelen, het is niet zomaar iets :)

    [Reply]

  93. Daphne says:

    Wat leuk om te lezen! Ik doe nu de opleiding pedagogiek en wil ook heel graag kinderen later, en met later bedoel ik zo vroeg mogelijk. Grappig om te zien dat jouw gedachten hierover uiteindelijk toch nog zijn veranderd. Ik ben benieuwd hoe het voor mij zal zijn!

    [Reply]

  94. Rachel says:

    Ik begrijp je wel hoor, voor zover een 17 jarig meisje dat kan haha. Tuurlijk zou jij het kunnen, no doubt about! Maar je leven veranderd wel, positief natuurlijk maar het zal heel anders worden. Als je zo gelukkig bent, dan kan je best nog wel even wachten toch! Ik wil zelf echt heel graag kinderen, maar ik zou ze ook pas nemen als ik er op alle vlakken klaar voor ben en een stabiele omgeving heb.

    [Reply]

  95. Iona says:

    Mijn moeder was 37 toen ze mij kreeg en mijn vader werd op zijn 47 vader van mij. Ja ik heb vrij oude ouders, en ik ben soms wel bang dat ze niet meer helder zullen meemaken (dementie komt veel voor in mijn familie) dat ik moeder word. Mijn papa wordt morgen trouwens 60.

    [Reply]

    Iona Reply:

    Ik weet zeker dat je een hele lieve mama wordt.

    [Reply]

    Barbara Reply:

    Ik weet zeker dat jíj een hele lieve mama wordt :)

    [Reply]

    Iona Reply:

    Aw, Barbara, heb je het nu over mij? Dit vind ik echt heel erg lief <3 :) ik zit hier sirieus met tranen in mijn ogen.

    het is wel grappig, mijn moeder heet Barbera :P

    Elisa Reply:

    ik snap wat je bedoelt. ik ben 15 en mijn moeder is 46 en dat is voor mij wel normaal, maar mijn vader is laatst fijftig geworden. toen we zijn verjaardag vierden, bedacht ik ook dat mijn vader eigenlijk al best wel oud is. nu is hij bijna nooit ziek, maar hij eet wel te veel ongezond. ik weet niet of ik hem hierop moet aanspreken, maar ik wil hem nog lang niet kwijt!
    trouwens, gefeliciteerd! … ben veel te laat hiermee XD

    [Reply]

  96. Lisa says:

    Dit klinkt heel herkenbaar. Ik wou vroeger altijd kinderen op mijn 24-ste. Nu is dat getal daar bijna, en ik zie me nog niet onmiddellijk met een bengel rondlopen. Neem je tijd, het is een zeer grote verantwoordelijkheid en aanpassing, je geeft een heel deel van je leven op voor ‘de kleine’ (met veel liefde natuurlijk ;-)) maar je moet er ook mentaal klaar voor zijn. Zowieso word je een geweldige mama, ongeacht op welke leeftijd!

    [Reply]

  97. mollie says:

    hey mascha,
    ik wou hier even mijn verhaal aan je kwijt over mijn moeder.
    mijn moeder ontmoete mijn vader in een disco ze waren smoor verliefd(volgens mij ben jij dat ook!). ze wouden gelijk:”huisje,boompje,beestje”
    mijn moeder nam dus al op haar 23 een kind. tijdens haar zwangerschap streste ze heel veel dus wacht er gewoon even me als je dat wil!

    xx mollie

    [Reply]

    mollie Reply:

    oja en mijn moeder raakte overbelast en de doktoren zijden ook dat het kind dat ook kan voelen!

    [Reply]

  98. ikkeirene says:

    hoi mascha.

    Ik schrik een beetje van je blog. Je schrijft dat je er Financieel, qua kennis en ervaring er wel klaar voor bent, maar mentaal nog niet. Ik werkte al 10 jaar op een babygroep voordat mijn prachtige zoon werd geboren. Lieve Mascha die kennis heeft me weinig geholpen in de eerste maanden. De baby`s van je werk gaan om 18.00 weer naar huis. Dit baby`tje is 24-7 bij je, dus ook de nachten. Ik had hoge verwachtingen van mezelf, had toch al 10 jaar baby ervaring, maar in real life viel het behoorlijk tegen. Ik had slaap te kort en kreeg uiteindelijk een aanpassingstoornis. (grote paniekaanvallen en deprisief) Lieve Mascha geniet van je leventje en inderdaad als de tijd rijp is hoop dat jullie de mooiste en liefste baby gaan krijgen en veel zonnestralen in jullie leven.

    -x- ikkeirene

    [Reply]

    mo Reply:

    mooi en eerlijk beschreven!

    [Reply]

  99. mo says:

    Hey Mascha,

    Verstandige keuze! Een vriendin van mij met kinderen zei ooit: als je er echt klaar voor bent dan wil je ook meteen een kind en laat dat idee je niet meer los. En dat was ook zo bij mij.

    Ik heb nu een dochter van 20 maanden en over 4 maanden komt er weer een kindje :-)

    Ik heb altijd gezegd dat ik een heel groot gezin wil, maar echt ik ben compleet met 2 kinderen.

    En ja het sloopt je enorm. Smorgens aankleden, eten geven, wegbrengen, zelf werken, ophalen, eten koken, opruimen, wassen, strijken….het is niet makkelijk als werkende moeder! Maar ja het cliche is meeeeeer dan waar: je krijgt er zoveel voor terug en ze maken miijn leven zooooveel mooier.

    De huidige maatschappij verwacht gewoon veel van moeders. Mijn moeder zegt wel eens: wij hadden het makkelijker, wij hoefden geen keuze te maken tussen werk en kind. We stopten gewoon met werken.

    Maar dat zou ik ook niet willen hoor. En zo blijf je de eerste jaren heen en weer schipperen tussen werk (waar belangrijke zaken opeens een stuk minder belangrijk worden) en prive.

    Goed om daar nog even mee te wachten dus als je twijfelt en nog zoveel plannen hebt voor je huidige kindje: je site!

    [Reply]

  100. Lea says:

    Ik ben pas 16 jaar, dus ik wil de komende tijd nog even niet aan kinderen denken :) Eerst het vwo afmaken/studeren/baan zoeken/man vinden/financieel en mentaal er klaar voor zijn. Mijn moeder heeft haar eerste kind (mij dus) gekregen op haar 36e, daarna een op haar 38e en de laatste op haar 41e. Het hoeft dus echt niet per se op een bepaalde leeftijd, je moet het doen als je er klaar voor bent, en als je inderdaad supervruchtbaar bent, kun je dat nog plannen ook nog. Ik zou zeggen: enjoy your life while you can! Kinderen komen wel, niks verplicht je ertoe om nu al kinderen te nemen vanwege verwachtingen die je hebt van jezelf of van anderen..

    [Reply]

  101. Anna says:

    Ik lees veel verhalen over kinderen krijgen rond je veertigste, maar je moet je afvragen of je op je 60ste je kind nog op wil halen op de hoek bij een discotheek.. Ik hoop op mijn 60ste van mijn man te kunnen genieten.
    Ik ben nu 16 dus heb nog tijd zat ;)

    [Reply]

    Mascha Reply:

    Ja ik ben daar ook geen fan van om eerlijk te zijn. Is iets persoonlijks, ieder zijn eigen ding, maar ik wil inderdaad niet als ik met pensioen ben nog achter een kleintje aanrennen.

    [Reply]

    loesje85 Reply:

    er is een vrouw die met 63 geloof ik (nederlandse vrouw trouwens) die een kind gekregen heeft. Veel vragen roept dat op.

    ik zou ook niet zo oud nog achter kleintjes aan willen rennen…althans niet van mij :-P (lees kleinkinderen wel soms als het kan :-P) haha

    [Reply]

  102. Layla says:

    Ik vind dat ook een moeilijk kwestie, Mascha. Ik ben 1 jaar ouder dan jij en mijn man en ik hebben alles helemaal niet zo op orde als jij. Maar ook al was er geld zat, dan nog zou ik heel erg twijfelen.

    Ik word dit jaar 27 en hij 38. Ik begin een beetje te voelen dat de tijd voor ons aan het dringen is, maar ik zie mezelf nog steeds als een 21 jarige! Ik, kinderen?! Daar ben ik veeeelste jong voor! :P

    Ik ga dit jaar ook voor het eerst studeren, dus dan kan er al helemaal geen kind komen. Maar als ik fulltime werk? Dan kan er ook geen kind komen. Zover als ik kan zien ga ik daar nooit tijd voor krijgen.
    Daarbij ben ik ontzettend bang voor een eventuele zwangerschap en de daar op volgede bevalling. Zoveel pijn, zoveel kansen voor complicaties….ik krijg er de bibbers van.
    Aan de andere kant hou ik zielsveel van kinderen. Ik geef paardrijlessen aan jonge kinderen en ik geniet echt van ze. Ze zijn 1 uur per week míjn kinderen.

    Maar ik zie om me heen dat het allemaal echt wel los loopt. Bijna alle ouders kunnen het heel goed rondbreien. Waarom zou ik dat niet kunnen?

    Ik geef mezelf een laatste kans op m’n dertigste, dan móet ik de knoop doorhakken. Ik hoop voor m’n man dat ik dan een kind wil, want die wil het echt heeeeel erg graag!

    [Reply]

  103. loesje85 says:

    haha lol!
    Misschien herinner je het nog de MAC op de Heiligeweg 2 september. Ik was toen 5 maanden zwanger.
    Nu is mijn dochter bijna 4 maanden. Het is echt even hard werken en het klinkt cliché, maar het (zij) is het waard!
    Ik prijs mijzelf gelukkig dat mijn dochter vanaf dag 1 goed geslapen heeft. Ze slaapt snachts rustig 9uurtjes (jonge babies 1-2 maanden, ook afhankelijk van hun gewicht, mogen nog niet zo veel slapen).

    Ik dacht ook altijd, wanneer ik het financieel red dan ga ik misschien beginnen / denken aan kinderen. Maar echt, het gaat er alleen om of je er psychisch klaar voor bent. Je kan al het geld en planning (skill) in de wereld hebben. Het gaat altijd anders dan verwacht. Sommige zijn niet 3 maanden ziek andere 9 maanden ziek. Sommige baby’s huilen continu, hebben last van darmkrampjes etc etc. Het is niet hoe denk je er nu mee om te gaan maar weet hoe je om moet gaan met jou baby (ken je baby). Dat is iets wat in jou groeit die 9 maanden ;-).

    Hoe dan ook… begin bij jezelf..als je psychische klaar voor bent en je hebt de middelen die je nodig hebt (niet nodig denkt te hebben..veel dingen heb ik geleerd zijn gewoonweg niet nodig) en last but not least is je leven er klaar voor (voor zover dit mogelijk is hahaha) dan zou ik zeggen.. Welcome little ones ;-).
    Ow en je hebt natuurlijk de vrouwelijke klok die bij de 30 ( bij sommige van ons) erg beging te tikken hahah…dus wie weet ;-).

    Grappig hoe je zo van gedachte kan veranderen, zeker op het moment dat je “deadline” (soort van) gekomen is. Begrijpelijk natuurlijk en leuk om te lezen.
    x

    [Reply]

  104. Donna says:

    Ik vind het echt leuk dat je zoveel echt persoonlijke artikelen schrijft op deze blog!!
    Ik verheug me er trouwens al wel op dat jij moeder wordt hahaa,. Gek he, terwijl ik je helmaal niet in het echt ken :P.

    [Reply]

  105. Kaoutar says:

    Dag Mascha,
    Een kleine tip, ik kom wel eens op een beauty/fashionblog van een amerikaanse dame. Zij heeft in het leger gezeten heeft een kind inmiddels ook nog eens haar eigen schoen en tassen lijn. Zo zie je maar dat je werk en een kind toch goed samen kan combineren. Neem eens een kijkje als je dulce candy googlet kan je haar vinden (misschien ken je haar al).

    Groetjes.

    [Reply]

  106. Kaitlin says:

    Aaawh word vast echt en een cutie! Verheug me dr op!

    [Reply]

  107. Anoniem says:

    Hoi Mascha. Ik wil echt niet gemeen, stom of onaardig zijn. Echt helemaal niet. Maar je reageert wel heel droog op sommige reacties. Je bent heel open, en dat vind ik goed, maar als ik sommige reacties lees… Een beetje droog. Het kan misschien wat liever… Dit klinkt stom, maarzo bedoel i khet echt niet.

    [Reply]

  108. JD says:

    Ja, kinderen nemen draait niet alleen om het feit of je er financieel klaar voor bent. Ikzelf ben 21, en ik moet er echt niks van hebben. Echt niks. Ik stoor me eraan als ze tegen me praten, als ze om aandacht vragen en hoe ze achter me aanrennen als ik mijn hondje uitlaat (”HONDJEEE HONDJEEE”).
    Ook denk ik net als jij dat kinderen echt je leven omgooien, en dat daar ook vaak (naar mijn idee) de relatie onder lijdt omdat je simpelweg geen tijd voor elkaar hebt/maakt en op gegeven moment veranderd je leven in een sleur. Het overkomt natuurlijk niet iedereen, maar vaak genoeg (ook al denk ik dat mensen dit niet snel zullen toegeven).

    En dan heb ik het nog niet eens gehad over een uitgescheurde vagina en de schaamte die je moet ondergaan wanneer je tijdens de bevalling plotseling moet poepen ^^

    Nee. Geen kinderen voor mij, haha.

    JD

    [Reply]

  109. Marlies says:

    Poepen moet bijna iedereen tijdens een bevalling. Dit is juist een teken dat er goed geperst wordt. Geschaamd heb ik me niet hoor, het kind moest en zou er uit, met of zonder poep, kon me echt niets schelen op dat moment.

    Scheuren tijdens een bevalling, tsja het is pijnlijk maar de meeste littekens helen op den duur. Er zijn ook zat vrouwen die er zonder scheuren vanaf komen. De grootste wond na een bevalling is het litteken op je hart, de onvoorwaardelijke liefde, de zorgen, je emotionele kant die komt boven drijven, je relativeringsvermogen en ga zo maar door.

    Een kind krijgen gooit absoluut je leven om. Maar ik ervaar dat wel in positieve zin. De relatie met mijn man is er juist veel hechter op geworden. We delen een kind samen, het heeft ons dichter bij elkaar gebracht.
    Je kan het sleur noemen maar ik merk dat de regelmaat/structuur mijn leven en lijf goed heeft gedaan. Voorheen was alles onregelmatig slapen, eten, mn huishouden. Sinds er meers structuur is loopt alles op rolletjes.

    Toen ik zelf nog puberaal was dacht ik ook : oh god hoe moet dat dan als ik eenmaal een kind ga krijgen. Gelukkig komt dat allemaal goed.

    Het hele leven van begin tot eind is 1 grote leerschool. Ook moeder zijn zul je moeten leren, welke leeftijd je ook hebt. In principe ben je dus nooit klaar voor een kind, want als je geen kinderen hebt kun je die inschatting gewoonweg niet maken.

    Stel je voor je wil naar Japan verhuizen, dat kan, lijkt allemaal leuk en aardig maar je zal pas gaanderweg merken of het is wat je ervan verwachtte. Sommige dingen in het leven kun je niet vooruit zien of beoordelen.

    Ik merk wel dat er steeds meer vrouwen het zwanger worden uitstellen uit angst, perfectionisme, carriere maken etc. Zo zonde want anno 2012 raken er steeds meer en meer vrouwen in de medische wereld verzeild omdat het zwanger worden niet of moeilijk gaat. En zodoende zijn er ook een hoop vrouwen die ongewenst kinderloos blijven door het uitstellen.

    We leven nou eenmaal in wereld waar alles gepland moet worden. School, werk, vakanties, klusjes in huis noem het maar op. Maar een kind valt moeilijk te plannen. Zwanger worden gaat soms sneller of langzamer dan je denkt. Krijg je een gezond kind of een zorgen kindje? Ben je in staat om te werken naast het runnen van je gezin of niet?

    Als het niet gaat zoals het moet dan moet het maar zoals het gaat.

    Marlies (26) mama van Robin (bijna 5)

    [Reply]

  110. Vera' says:

    Je moet op je gevoel afgaan, gewoon wanneer je er klaar voor bent, je hebt helemaal gelijk Mascha!

    xoxo

    [Reply]

  111. Renata says:

    neem het maar op mijn woord aan: je kan nooit ECHT klaar zijn voor kinderen, als het gebeurt gebeurt het en bij de bavlling voel je de echte liefde en daar hou je je kracht vandaan.

    [Reply]

  112. waela says:

    Ik weet niet of ik kinderen wil. Het klinkt stom, maar ik heb nogal wat genen meegekregen die ik liever niet door wil geven. Natuurlijk zal ik ooit vast wel kinderen willen en er klaar voor zijn. Maar ik zal er misschien wel nóg beter over nadenken dan anderen; de kans dat ik een kind met ADD/ADHD/autisme/angststoornissen krijg is zo groot, dat ik mijn leven op dat moment daar wel op in moet stellen.

    [Reply]

    Elisa Reply:

    ik heb ADD, en mijn vader ook (trouwens, eindelijk nog een nederlander die het verschil weet tussen ADD en ADHD!). het belangrijkste is als je er vroeg bij bent met de hulp. toen ik 9 was, gingen ze kijken wat ik nou hat omdat ik erg vaak afgeleid was en bijna niet werkte op school. toen kwamen ze na een lange tij achter dat ik ADD had. dankzij dat ze dat wisten, kon ik naar speciaal onderwijs en ging elke week naar stichting KRAM hier in zaandam waar ze me ermee hielpen. intussen ga ik naar de 3de op compean nieuwe dam. ik kan ik me al goed concentreren, en ben een snele werker.

    bij mijn broer waren ze er gelukkig ook erg vroeg bij en kwamen erachter dat hij autisme had. hij werd ook goed geholpen zoals ik en kan normale gesprekken voeren en heeft gewoon veel vrienden. hij gaat nu zijn tweede jaar doen op de universitijd van Utrecht.

    mijn klasgenoot daarintegen, die ook autisme heeft, is dat totaal niet. ze zijn er te laat achtergekomen, en hij is nogal vreemd en geweldadig. hij kan wel aardig doen als je hem goed leert kennen. tot nu toe heeft hij twee vrienden: mij en nog een andere klasgenoot. de andere zijn nogal gemeen tegen hem en snappen maar niet hoe ik met “die gestoorde” om kan gaan.

    ik vind het soms erg zielig dat hij achter in de klas in de hoek zit te huilen. hij snapt veel dingen ook niet op school en als hij geen potlood of pen heeft tijdens een toets, doet hij gewoon de hele toets niet. hij is daarom ook al terug gezakt van HAVO terwijl het een erg slimme jongen is.

    daarom, als ik later kinderen krijg, wil ik vroeg kijken of er mischien ook iets miss is. ik will graag alle depressies vermijden. als ik mijn klasgenoot niet had gehad, dan had ik hier waarschijnlijk nooit aan gedacht en zo over deze comment heen hebben gelezen. dit heeft me er nog meer aan laten denken.

    daar moet ik je toch even voor bedanken. ;)

    [Reply]

  113. pilar!XD says:

    ik ben nu bijna 11 en ik hou super erg van je website ik was laatst toevalig in den haag met een vriendin (die ook super fan is) ik wil zelf denk ik 1 of 3 kinderen hoeveel wil jij er?

    XXXPILAR

    [Reply]

  114. Eline says:

    Lieve mascha,
    Ik zou het pas doen als je er klaar voor bent!
    Maar ik weet zeker dat je een hel goede moeder word.
    Xx

    [Reply]

  115. Deirdre says:

    Het is zwaar inderdaad. Kinderen zuigen je energie op. Niet dat dat erg is, maar mensen vergeten dat vaak! Mijn 2 kids zijn 3jr en 8mnd en het is vermoeiend om ze de hele dag te entertainen. Ik heb het voordeel dat ik net als jij vanuit huis werk, maar dat is ook erg zwaar. Ik voel me vaak schuldig als ik aan het werk ben en de kids alleen aan het spelen zijn. Maar ik heb hier bewust voor gekozen ipv buiten de deur te gaan werken en de kids naar dag opvang te sturen.
    In September zal er een hoop gaan veranderen want dan gaat de oudste 5 dagen in de week naar school.

    Begrijp me niet verkeerd, ik hou van mijn kids en mijn levensstijl. Ik zou voor geen goud willen ruilen! Ik vind het goed dat je voor jezelf kiest, kinderen kunnen (in jouw geval) altijd nog! Jong ouders zijn heeft ook zo z’n voordelen :)

    [Reply]

  116. Bengisu says:

    Denk ook aan het kind.
    Mijn moeder is nu bijvoorbeeld 51 terwijl ik 14 ben.
    Ik kan mn moeder niet echt als vriendin zien (mn meeste vriendinnen wel).
    Maar misschien krijg je wel meer tijd als je bv de comments uit zet, hoef je veel mindrr te lezen en geloof me dat is heeeeel veel tijdbesparing. Als vb weer mijn moeder. Ze werkt fulltime en in die tijd werkte ze fulltime als docente en een moeder van drie kindeden. Als je er klaar voor bent zeg ik gewoon doen totdat het te laat wordt voor het kind. :)

    [Reply]

  117. jamilee says:

    ik zelf vind het heel knap dat jij zo open bent!
    ik ben er ook hellemaal mee eens maar klinkt messchien heel ouderwets ik zelf vind dat je eerst moet trouwen voor dat je kinderen krijgt en alles goed op een rijte heb !

    en ja ik weet dat andere der zo over denken maar ik heb dit van huis uit mee gekregen

    [Reply]

    jamilee Reply:

    anders * sorry

    [Reply]

  118. Eveline says:

    Ik ben ook 25 en ik werk fulltime. ik zei vanochtend nog tegen men vriend dat ik echt nog geen kinderen wil. We hebben beiden een drukke job en ik ben ‘s avonds vaak moe. Soms vraag ik me af hoe jonge ouders het kunnen,fulltime werken en kinderen opvoeden.
    Onze vriendengroep heeft allemaal al een kind of zijn nu zwanger, maar daar blijft bvb eentje thuis om voor de kinderen te zorgen, de andere woont thuis en hoeft het huishouden niet zelf te doen. Ik weet voor mezelf dat ik nog een paar jaar wil wachten alvorens we aan kinderen beginnen… :) Hoe lief ik ze ook vind wanneer ik bij mijn vrienden kijk.

    [Reply]

  119. Prive says:

    Knap dat jij zo vol van jezelf bent met het ‘extreem’ vruchtbaar zijn.
    Misschien heb jij dan weer niet in je lange schoolperiode geleerd dat er -om een kindje te krijgen- twee mensen nodig zijn. Daarnaast kan je wel snel zwanger worden, maar het moet daarna nog maar goed gaan, zeker als je je reliseert dat 1 op de 4 zwangerschappen eindigd in een miskraam.

    [Reply]

    Mascha Reply:

    whoa, take it easy…

    [Reply]

    kelly Reply:

    jaa echt he sommige mensen kinderen doen echt gemeen maar marcha jij makt het uit he niet wij !!!

    [Reply]

  120. Summer says:

    Mijn moeder was ook 30 van haar eerste kindje, mij kreeg ze op haar 33ste

    [Reply]

  121. Iris says:

    Ik geef jou helemaal gelijk. krijgen kosten veel tijd en fulltime werk kost ook veel tijd. Samen is dit dus super zwaar. Dus beste oplossing is part-time gaan werken. Maar in jou geval is dat zo zonde. kijk eens wat je hebt opgebouwd in al die jaren. Ik zou zeggen geniet ervan zo lang het gaat je bent 25. In Amerika krijgen sommige vrouwen op hun 40ste pas hun eerste kind (oke dat is misschien ook een beetje laat) maar dat wil zeggen dat er nog tijd genoeg is. geniet eerst van je prach tbaan en dan van je pracht kinderen

    [Reply]

  122. Veerle says:

    Ik vind dat je helemaal gelijk hebt. Ik denk dat je ook een betere moeder bent, als je niet meteen alles opzij zet voor je kind maar laat zien dat er ook andere belangrijke dingen zijn. Zoals zelfontplooiing. Ook niet vergeten dat je samen een kind krijgt en er dus samen voor moet zorgen. Naar mijn mening trekken vrouwen de kinderen en het huishouden te veel zich naar zich toe. Volgens mij zijn mannen zeker even capabel om de was en de plas te doen of voor de kids te zorgen. Het werk goed verdelen is de sleutel, zodat je als vrouw geen last krijgt van work-home-spillover.

    [Reply]

  123. Nicole says:

    Hoi Mascha,
    ik kijk al jaren met plezier naar je filmpjes, maar vroeg me inderdaad laatst af ( wake up with me )hoe zou dat nou moeten als je kindjes hebt. Heerlijk yogaen op je balkon etc. Geloof me ik heb 2 kindjes en zo’n filmpje komt er dan in eens heel anders uit te zien haha, de jongste eet je blush kwast, en tijdens de yoga klimt de oudste op je rug. Dan wordt het een 5 minute make up challenge met uitdaging(en, 2 namelijk ;-) want meer tijd heb je niet.
    Maar wees gerust, als je het er aan toe hebt vindt je dat allemaal niet erg, s’ochtends yoga wordt dan s’avonds als je (b)engeltjes op bed liggen, evenals de maskertjes etc.
    En hoe moe je ook bent na een dag werken, je zal merken dat je toch altijd net wat sneller je tas zal pakken, wat minder blijven plakken om maar zo snel mogelijk thuis te zijn. Echt waar kindjes mogen hebben is echt wel eens een uitdaging maar geeft zoveel voldoening in je leven, en als je eenmaal gewend bent aan je kindje ( en dat duurt best een paar maanden bij n eerste) en je je zelf hebt gevonden, ga je weer je zelf en je eigen passies terug vinden ( buiten je kindjes).
    En beauty kan ook heel goed met je kindjes, ik ben vaak aan het diy-en met babyproductjes zoals een shea butter babybodylotion etc. Werkt goed en is nog leuk ook.

    Succes en veel geluk

    [Reply]

  124. Elisa says:

    kinderen op je 30ste is toch ook wel beter.
    tenminste, dat is wat mijn moeder zegt, en zij was 30 toen ze mij kreeg. mijn oma daarintegen, was 22 toen ze mijn moeder kreeg, en schoot meteen in de stress. ze is ook erg vroeg overleden.
    het ligt er natuurlijk ook aan wie de moeder is, maar ik zou ook wel een tijdje wachten tot ik de leeftijd heb berijkt waarvan ik wel denk, ‘nu kan ik het’.
    nu is dat totaal niet, ik ben pas 15, haha, ik denk er nog niet zoveel aan ook.
    ben wel dol op kinderen. alleen zitten mijn vrindinnen altijd te zeuren van, “als ik kinderen later krijg, ga ik echt niet de luiers verschonen!”
    maar als ik zo naar de verhalen hoor van mijn ouders en mijn tekenleraar die laatst een zoon heeft gekregen en al twee keer is ondergeplast is luister, kan je het je uiteindelijk niets schelen, omdat het toch je eigen kind is en je teveel ervan houd om er boos op te zijn.

    [Reply]

  125. Louise says:

    Ik ben net 20 geworden en van mij hoeft het nog LANG niet, ik wil eerst zelf leven en dan kinderen, het boeit me echt niet hoe oud ik ben zolang ik maar boven de 30 ben.

    [Reply]

  126. Eline says:

    Hee vraagje, wanneer gaan jij en Gregor trouwen??? Dat kan wel toch?? :-)

    [Reply]

  127. Jelly says:

    Bedankt voor je openheid. Hier een reactie van een moeder van 2. Ik was 34 toen ik mijn eerste kind kreeg. Mijn relatie daarvoor (die lang was) was er wel sprake van, maar niet echt. Nadat het uitging (lees: hij er met een ander vandoor ging) heb ik nog wel even gewacht met het ‘vinden’van een partner. Inmiddels zijn we 12 jaar verder en hebben we 2 kids. Als je het mij vraagt, was ik liever eerder begonnen. Als ‘oude’moeder is het ook zwaarder, je bent sneller moe etc. Als ik de keuze zou hebben, zou ik zeker jonger moeder worden. Vroeger riep ik altijd voor mijn 30e… maar ja, je kunt het leven niet sturen. Zeker niet wat relaties betreft…. Succes met het maken van je beslissing ;-)

    [Reply]

  128. Jenny says:

    Herkenbaar. Toen ik als au pair werkte voor een jaar, werd ik helemaal naar van die ouders die altijd moe waren, klaagden, onopgevoede kinderen hadden, enz. Een aantal jaren lang, nadat ik weer terug was in NL was ik helemaal allergisch voor het idee ‘een gezin te beginnen’. En nog steeds word ik echt niet enthousiast van de meeste gezinnen, het lijken soms net economische instanties, in plaats van dat het er gewoon gezellig is.

    Inmiddels ben ik 34 en zwanger, ik onmoette mijn partner (toevallig trouwens: een Rus) een paar jaar geleden. Nu ben ik er helemaal klaar voor, voel ik. En dat heeft niets met geld te maken of een groot huis, dat hebben we nog helemaal niet. Wel denk ik van: het is allemaal prima dat vooral hoog opgeleide vrouwen hun eerste kind op hun 30ste plannen, alleen weet je niet of je dan wel een partner hebt of nog hebt. En na je 30ste gaat wel je vruchtbaarheid achteruit en na je 35ste hard. Waarom zou je met zoiets fundamenteels dan wachten in hemelsnaam?

    Achteraf gezien had het ook wel eerder gekund wat mij betreft, maar ervoor had ik nog allerlei interesses die voor moesten en weet je, het is toch nooit klaar. Veel gezinnen zijn ook wel hopeloos gestructureerd hoor, je kunt nooit onverwacht langskomen, alles gaat volgens de agenda, oftewel vreselijk saai en vermoeiend.

    Ik kijk uit naar de gebroken nachten!:)

    [Reply]

  129. kelly says:

    hoi waarom kan jij eigenlijk geen spiraaltje krijgen

    als je hier geen antwoord wilt op geven maakt niet uit <3
    we loves you

    [Reply]

  130. hannah says:

    Haha wat grappig, het lijkt nu of je het een beetje voor je uitschuift, dat het toch wel een beetje eng is. Want je weet natuurlijk nooit wat je allemaal kan verwachten en helemaal inplannen gaat toch niet lukken :) Maar als ik zo naar jou kijk, krijg je de leukste kinderen van de hele wereld, die niks meer te wensen hebben. Ik zou zeggen duik er lekker in, kijk wat er gebeurd en geniet ervan. Kinderen krijgen ben je nooit helemaal klaar voor denk ik, maar dat is juist heel leuk, dat onverwachtse … :P
    xx

    [Reply]

  131. Maya says:

    Haha , als je er nu over nadenkt is het
    best wel grappig. Want als je het financieel aan kan dan
    heb je alsnog wel een vriend/man nodig.

    [Reply]

  132. 10e says:

    Ach kinderen krijgen of niet, het is allemaal zo persoonlijk!
    Ik ben nu 23, mijn vriend is er 27. Wij hebben ons eigen huisje en beiden vast werk en wij maken alvast plannen.
    Waarschijnlijk zetten we de stap eind 2013. Kans is groot dat alles toch niet meteen lukt.al hoop ik van wel :)
    Leeftijd zegt niets meer, eerder de stabiliteit die je kan geven aan een kind.

    [Reply]

  133. Mayra says:

    Ik begon te twijfelen of je misschien zwanger was na je recente puistjes uitbraak (had mijn tante ook) haha. Maar na dit gelezen te hebben zal het wel niet zo zijn. Hoewel jij ooit echt een ontzettende gave moeder zal worden denk ik!
    Bedankt dat je dit verhaal met ons wil delen :)

    [Reply]

  134. Babette says:

    Ik vind het echt super knap dat je hier zo open over praat. Je moet zelf bepalen of je dit wilt of niet, dus ik zou gewoon wachten hoor ! Maar toch, ik weet zeker dat je een super leuke moeder zult zijn (ooit) , ik bedoel wie wilt er nu geen moeder die een beautysite heeft ? :)

    [Reply]

  135. V says:

    Hee Mascha,

    ik ben 21 en ik heb een dochtertje van 9 maanden. Ze was niet gepland, maar wel heel gewenst. Ik heb me van tevoren zooo druk zitten maken over alles wat erbij komt kijken, of ik het wel aan zou kunnen, of ik misschien geen sociaal leven mee zou hebben, etc etc. Uiteindelijk is het me ontzettend meegevallen. Wat mij betreft is mijn leven er 100% alleen maar leuker op geworden. Ik heb echt het gevoel mijn levensdoel gevonden te hebben.
    Maak je niet te druk over het hoe en wat; je hebt sowieso eerst nog 9 maanden waarin je lichaam je geestelijk en lichamelijk klaarstoomt voor het moederschap. En als je kleintje er eenmaal is vind je vanzelf een manier waarop je oude leven en je nieuwe leventje in elkaar passen. :)

    [Reply]

  136. L says:

    Hee mascha ,
    Ik vind het echt super leuk dat je dit deelt met ons.
    Mijn moeder heeft zelf ook jong kinderen gekregen (21 jaar) , en mij kreeg ze op haar 25e . In het begin was er ook nog een vader in beeld , maar nu helaas niet meer. Mijn moeder heeft dan wel een vriend maar ze heeft het nog zwaar met mijn oudere broer . Hij is moeilijk opvoedbaar laat ik het zo zeggen . Je moet echt heel erg goed nadenken over kinderen , ik denk dat je dat zelf ook al wel weet . Want het vergt veel energie en tijd van je . Tuurlijk is het ook hartstikke leuk om een kind te krijgen , maar het is echt niet alleen rozengeur en manenschijn . Veel succes ermee , maar wees nog jong want voor je het weet is het misschien al te laat !

    [Reply]

  137. Julia says:

    Het is toch niet erg als je op laate leeftijd een kind krijgt?
    Er was een vrouw op het nieuws die op haar 65e nog een kind kreeg!!
    Het kan/bestaat dus wel !
    haha, Maar mij lijkt het niet leuk om een moeder te hebben die 75 is en ik 10!
    Maar doe chill .. alles op zun tijd XD
    Latuurr !

    [Reply]

  138. Heleen says:

    Mijn nichtje van 1 gaat naar een gastgezin voor 2 dagen per week. Je zou ook kunnen kijken of je dat iets vind (ik weet niet wat meer voor zou moeten kunnen/doen). Een gastgezin is een gezin die kinderen willen opvangen voor een paar dagen per week (bij mijn tante en oom doen ze dit omdat ze dan allebei moeten werken). Misschien kan jij zo iets doen. Dankoffer je er achter of je echt veel tijd kwijt bent of niet. En natuurlijk of je het leuk vindt. En och… Een paar artikeltjes minder per week is toch ook niet zo erg?

    [Reply]

  139. rommy says:

    Hey mascha,

    Mischien was dit ( je dairy) toch niet zo’n goed idee. Als ik al deze comments lees, moet je wel veel gaan uitleggen wat je persoonlijke leven betreft. Deze dames gaan maar door waarom dit hoezo dat. Trouwen miskraan mijn god zeg stress. Ik heb ook op mijn 25 ste een kind, en het is inderdaad niet makkelijk als je voltime werkt. En voor het kind is het ook zeker niet leuk.

    [Reply]

  140. Nargis says:

    Snap helemaal wat je bedoelt. Ik ben nu nog maar vijftien, maar ik vond het vroeger heel normaal om in begin twintig zwanger te zijn. Nu denk ik erover, en realiseer me dat dat over vijf jaar is. Ik moet eerst nog studeren een vaste baan hebben een man vinden en dan als ik er echt financieel en mentaal klaar voor ben, wil ik het een keertje wagen. Maar ik denk dat die angst waar je het over hebt er altijd wel een beetje is. Ik heb dit jaar een zusje erbij gekregen, en ik realiseer me hoe leuk het is om zo’n kleine trollie in je huis te hebben. Het is ontzettend eng, maar op hetzelfde moment zo gaaf!

    [Reply]

RSS feed for comments on this post. And trackBack URL.

Leave a Reply